مرغِ همّت را به معنى بال دِه * عقل را دِل بخش و جان را حال دِه پيش از آن كز حُقّه بر گيرند سر * مرغِ رَه گَرد و بر آور بال و پر يا نه ، بال و پر بسوز و خويش هم * تا تو باشى از همه در پيش هم . ديگرى گفتش كه انصاف و وفا * چون بود در حضرتِ آن پادشا ؟ حق تعالى داد انصافم بسى * بى وفايى هم نكردم با كسى در كسى چون جمع آمد اين صفت * رتبتِ او چون بود در معرفت ؟ گفت انصاف است سلطانِ نجات * هر كه منصف شد برست از تُرّهات از تو گر انصاف آيد در وجود * بِه ز عمرى در ركوع و در سجود خود فتوّت نيست در هر دو جهان * برتر از انصاف دادن در نهان وان كه او انصاف بدهد آشكار * از ريا كم خالى افتد ، ياد دار